Szanowni Państwo, Rodzice i Opiekunowie,
Wierzymy, że budowanie bezpiecznego środowiska dla dzieci to nasz wspólny cel i proces,
który wymaga stałej współpracy szkoły z domem rodzinnym. Aby wspierać Państwa w
codziennych rozmowach z dziećmi oraz przypomnieć o zasadach obowiązujących w naszej
placówce, przygotowaliśmy krótki przewodnik dotyczący bezpieczeństwa i relacji.
1. Fundament bezpieczeństwa: Głęboka relacja i rozmowa
Bądź na bieżąco, zanim wydarzy się kryzys: Najlepszą ochroną dla dziecka jest
Państwa stała, bezpieczna obecność. Nie ograniczajmy codziennych rozmów do pytania:
„Jak było w szkole?” i zdawkowego „Dobrze”. Pytajmy o emocje, o to, z kim dziecko
spędza przerwy, co je cieszy, a co frustruje.
Zbuduj zaufanie, które chroni: Dziecko, które ma silną relację z rodzicem, nie będzie
bało się przyjść do niego z najtrudniejszym problemem. Jeśli wie, że nie zostanie
wyśmiane ani ukarane, opowie Państwu o niepokojących zachowaniach rówieśników,
groźbach w sieci czy własnym poczuciu zagrożenia. Państwa czas i uwaga to absolutny
fundament bezpieczeństwa dziecka.
2. Edukacja z zakresu bezpieczeństwa – kluczowe zasady dla dziecka
Warto w spokojnej atmosferze porozmawiać z dzieckiem o zasadach, które ułatwiają
reagowanie w trudnych momentach:
Zaufani dorośli: Upewnijmy się, że dziecko potrafi wskazać w szkole przynajmniej dwie
dorosłe osoby (np. wychowawcę, psychologa szkolnego, pedagoga), do których ma pełne
zaufanie i którym natychmiast zgłosi każdą niepokojącą sytuację lub zagrożenie.
Zasada bezwzględnego zgłaszania: Uczmy dzieci, że informowanie o niebezpiecznym
zachowaniu rówieśnika czy znalezionym narzędziu to nie „skarżenie”, lecz troska i
ratowanie zdrowia oraz życia innych.
Procedura 4U (Uważaj, Uciekaj, Ukryj się, Udaremnij atak): Warto zapoznać dziecko
z ogólnymi procedurami antyterrorystycznymi:
o W sytuacji bezpośredniego zagrożenia podstawą jest ucieczka z miejsca zdarzenia.
o Jeśli ucieczka jest niemożliwa – ukryj się / zabarykaduj w bezpiecznym
pomieszczeniu (izolacja) i wycisz telefon.
o Walka ze sprawcą (udaremnienie) jest wyłącznie ostatecznością ratującą życie.
3. Działania systemowe rodzica i szkoły
Dbajmy o codzienną rutynę: O ile sytuacja na to pozwala, wysyłajmy dzieci normalnie
na lekcje. Zwalnianie uczniów ze szkoły „na wszelki wypadek” paradoksalnie przedłuża i
nasila ich lęk szkolny, zamiast go redukować.
Współpracujmy z placówką: Zachęcamy do interesowania się procedurami
bezpieczeństwa w naszej szkole. Dbamy o to, aby drzwi wejściowe były odpowiednio
zabezpieczone, a wejścia osób trzecich na teren budynku ściśle kontrolowane.
4. Wsparcie psychologiczne i pedagogiczne w naszej szkole
Pamiętajcie Państwo, że jako rodzice nie jesteście z tym sami. Nasza placówka oferuje pełne
wsparcie w radzeniu sobie z lękiem i trudnymi emocjami.
W godzinach pracy szkoły nasi specjaliści pozostają do Państwa dyspozycji. Zachęcamy do
kontaktu w celu omówienia niepokojących sytuacji, uzyskania porady lub umówienia się na
indywidualne spotkanie. Najszybszą i najwygodniejszą formą kontaktu jest przesłanie
wiadomości do psychologa lub pedagoga szkolnego za pośrednictwem dziennika
elektronicznego Librus.
5. Całodobowe, bezpłatne linie wsparcia
Jeśli zauważą Państwo, że dziecko drastycznie zmieniło zachowanie (źle śpi, ma koszmary,
odmawia wyjścia z domu), zachęcamy do kontaktu ze specjalistami pod bezpłatnymi
numerami pomocowymi:
116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
